176..
Sztuki thumb|Teatr Christiania przy placu Bankowym Twórczość teatralna Bjørnsona początkowo była związana ze światem skandynawskich sag i średniowiecznych kronik historycznych. W jednym z artykułów deklarował, że w swoich sztukach stworzy „galerię przodków”, dzięki której Norwegowie będą mogli poznać własne dzieje i odzyskać poczucie dumy narodowej. Realizację tego zamysłu rozpoczął od napisania jednoaktowego dramatu Mellem slagene (1857), którego akcja rozgrywa się w czasach wikingów i w którym można doszukać się wpływów twórczości Jensa Baggesena oraz Adama Oehlenschlägera, duńskich poetów romantycznych. Kolejne dzieła z zaplanowanego cyklu to Halte-Hulda (1858), Kong Sverre (1861) oraz trzyczęściowy Sigurd Slembe (1862), w którym problematyka walki o władzę kojarzy się z tragediami szekspirowskimi. Opowieść o Sigurdzie, królewskim synu z nieprawego łoża, dowodzi, że pisarz w romantycznym sztafażu ukazywał współczesne zagadnienia społeczne, co szło w parze z podkreślaniem istotnej roli chłopstwa. Zerwał przy tym z tradycją wiersza jambicznego i pisał dialogi swobodnym, potocznym językiemWitold Nawrocki, Literatura norweska, [w:] Dzieje literatur europejskich, red. Władysław Floryan, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982, t. 2, s. 99..