Film okazał się sensacją i cieszył dużym powodzeniem wśród widzów. Krytyka jednak za złe miała twórcom melodramatyczną fabułę bez odniesień do współczesnych problemów społeczności żydowskiej. W odpowiedzi na te zarzuty Neuman pisał w 1938 roku, że rozwój żydowskiej kinematografii postępować powinien stopniowo i nie należy krytykować go za to, że zrobił film dla masowego widza, nie uciekając się do różnego typu artystycznych eksperymentów. Uznał film za sukces, potwierdzony przez pozytywne recenzje w Polsce, Ameryce, Palestynie, również wśród odbiorców nieżydowskich.
Treść Leon Anton, oficer armii austriackiej, stacjonujący w małym miasteczku, zakochuje się w Esterze, córce rabina, który niechętnie patrzy na ten związek. Estera bez ślubu zachodzi w ciążę, a Leon otrzymuje rozkaz wyruszenia na front i wkrótce ginie. Estera porzuca narodzoną córkę i wyrusza do Stanów Zjednoczonych, gdzie robi karierę śpiewaczki. Niemowlę odnajdują Szamaj i Awrejml, krawczyk i mełamed, którzy oddają dziecko do sierocińca. Estera, nie znalazłszy za oceanem szczęścia, po szesnastu latach wraca do kraju, by odszukać swoje dziecko. Pomagają jej w tym Szamaj i Awrejml, jednak w sierocińcu dowiadują się jedynie, że córeczkę Estery zabrała rodzina żydowska o popularnym nazwisku Kohen.