Wykształcenie i młodość thumb|Stefan Stefański i Aleksander Rybicki przy wejściu do Muzeum Ziemi Sanockiej (1935) W latach dziecięcych przebywał w Hołuczkowie. Wychowywał się na pograniczu kultur polskiej i ukraińskiej. Od 7 roku życia uczęszczał do szkoły ludowej w Przemyślu, gdzie zamieszkiwał u swojej ciotki Flory Sas Nowosielskiej. Podczas nauki tamże od 11 roku życia podjął dyżury w przemyskim muzeum, kierowanym przez dalekiego krewnego inż. Kazimierza Osińskiego, który był inicjatorem jego działania. Ponadto w terenie poszukiwał przedmiotów o znaczeniu muzealnym, w czym specjalizował się przez całe późniejsze życie. Podjęcie nauki w przemyskim gimnazjum uniemożliwił wybuch I wojny światowej w 1914, a stało się to możliwe dopiero w 1917. W gimnazjum przystąpił do organizacji skautowej, w której był zastępowym i drużynowym. Pozostając w Przemyślu nadal działał na rzecz ratowania zbiorów. W przemyskim muzeum odpowiadał za sprzedaż biletów i sprzątanie. U kresu wojny pod koniec 1918 uczestniczył w rozbrajaniu Austriaków. Następnie brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej 1918-1919. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 przystąpił do Batalionu Ochotniczego w Przemyślu. Dalszej służbie w armii polskiej uniemożliwił brak wymaganego stażu i wieku, wobec czego nie przyjęto go do kompanii szturmowej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aleksander Rybicki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.