Budowa wewnętrzna Wykazuje strukturę granofelsową, drobno i średnioziarnistą, gruboblastyczną. Tekstura najczęściej zbita i bezładna, czasami jednak wyraźna słaba strefowość, oraz niezbyt widoczna kierunkowość.
Geneza Powstaje wskutek metasomatozy krzemionkowo-wapniowej żył oraz niewielkich rozmiarów ciał magmowych w obrębie masywów serpentynitowych. Protolitami najczęściej są skały ultrazasadowe (dunity, perydotyty i skały im pokrewne), oraz amfibolity związane ze skałami ultramaficznymi.
Odmiany Wyróżnia się wiele odmian rodingitów, ze względu na ich różnorodny skład mineralny, oraz występowanie minerałów w różnych proporcjach. Najczęściej spotykanymi odmianami są: grossularowo-diopsydowe grossularowo-wezuwianowe diopsydowo-klinozoisytowe andradytowo-grossularowo-wezuwianowe grossularyty hydrogrossularyty wezuwianity zoisytyty
Występowanie Należą do skał rzadkich. Występują wśród masywów serpentynitowych tworząc w nich niewielkie ciała w postaci żył i soczew. Często współwystępują z nefrytem i skałami kwarcowo-zoisytowymi.
W świecie: Nowa Zelandia -Roding; Kuba; USA - Kalifornia, Oregon; Kanada - Quebec; Pakistan; Rosja - Ural południowy, Jakucja, Sajany; Kazachstan, Turcja, Włochy - (doliny Ala, Aosta, Gava, Orba);