Ulica Kacza – jedna z ulic warszawskiej Woli, biegnąca od ul. Wolność do ul. Okopowej.
Historia Ulica Kacza została wytyczona w 1770 roku, w rozwidleniu ulic Wolność i Żytniej, na gruntach należących wcześniej do zakonu brygidek. Jej koniec wyznaczały Okopy Lubomirskiego, biegnące wzdłuż obecnej ulicy Okopowej. Pierwsza zabudowa ulicy składała się wyłącznie z drewnianych domów; pierwsze oficyny murowane pojawiły się na Kaczej dopiero pod koniec XIX wieku. Właścicielami posesji przy ulicy byli głównie chrześcijanie, mimo iż niedaleko znajdowała się dzielnica żydowska; w 1914 roku na 22 parcele tylko jedna posiadała właściciela żydowskiego pochodzenia. Mieszkańcami Kaczej tamtego okresu byli ubodzy rzemieślnicy, robotnicy i handlarze.
Przełom wieków przyniósł budowę pierwszych wielopiętrowych kamienic, usytuowanych głównie przy końcowym odcinku ulicy. Choć ich wysokość dochodziła do czterech kondygnacji, wystrój fasad był mało wyszukany.