W czasie pełnienia tej ostatniej funkcji rozwinął badania z dziejów zakonu pijarów w Polsce.
Swoje prace naukowe Jan Buba poświęcał przede wszystkim wkładowi pijarów do kultury i nauki polskiej, będąc aktywnym popularyzatorem tej wiedzy. Ogłosił łącznie kilkaset artykułów z historii zakonu, w większości na łamach wydawnictw słownikowych i encyklopedycznych. W 1968, w odpowiedzi na decyzję Kapituły Generalnej zakonu o rozpoczęciu prac nad wielotomowym Pijarskim Słownikiem Encyklopedycznym (Diccionario Enciclopedico Escolapio), przesłał odpowiedzialnemu za to wydawnictwo Institutioni Calasanz de Ciencias de la Education PP Escolapios schemat pracy organizacyjnej, wraz z wykazem proponowanych haseł dotyczącym prowincji polskiej i prowincji litewskiej w liczbie 385; propozycje organizacyjne zostały po pewnych oporach zaakceptowane przez redakcję i przekazane jako obowiązujące pozostałym prowincjom, natomiast wykaz haseł nieco okrojono. Większość z haseł napisał osobiście ks. Buba, w tym 69 artykułów o wszystkich kolegiach, szkołach i rezydencjach prowincji polskiej i litewskiej na potrzeby tomu I oraz 199 biogramów wybitniejszych pijarów, zamieszczonych w tomie II.