Topola włoska (Populus nigra L. 'Italica') – wyhodowana męska odmiana topoli czarnej, uzyskana w XVIII wieku w Lombardii we Włoszech. Jest uprawiana na terenie całej Europy.
Morfologia PokrójDrzewo ma zwarty, kolumnowy pokrój. W Polsce dorasta do 30–35 m wysokości i do 1 m średnicy pnia. W Europie są znane okazy ponad 40-metrowe. Korona bardzo smukła, z gałęziami skierowanymi niemal pionowo ku górze, przy zachowaniu szerokich kątów rozwidleń. Pień zazwyczaj z wyraźnymi przyporami korzeniowymi. PędyGałązki jasnożółte do szarożółtawych. Młode gałązki nie mają listewek korkowych. Kora ciemnobrunatna, na starszych egzemplarzach prawie czarna, głęboko spękana.
Korzenie Ma silnie rozwinięty i płytki system korzeniowy, często tworzy przypory korzeniowe i odrośla.
Drewno Rzadkie, rozpierzchłonaczyniowe, twardzielowe, słabej jakości. Nie przedstawia większych walorów w budownictwie i przemyśle meblarskim.
thumb|100px|left|liście długopędowe Liście Pąki podługowatojajowate, stożkowe, duże do około 1,4 cm. Liście długości 5-10 cm, długo zaostrzone, u nasady słabo sercowate, brzegiem karbowano-piłkowane, nagie. Zwykle występują w gęstym skupieniu.