Jan Bobola z Piasków, lub z Tywoni, ze Strachociny herbu Leliwa (ur. przed 1450, zm. ok. 1533) – polski szlachcic w służbie królów Olbrachta i Aleksandra, zarządca Jarosławia, członek sądu w Przeworsku, dziedzic Strachociny.
Życiorys Należał on do jednych z najbogatszych z rodu Bobolów. Jan Bobola posiadał na własność, lub też dzierżawił wsie: Tywonię, (którą otrzymał za zasługi, za czasów króla Olbrachta i Aleksandra), Sadową, Grabownicę, Małnów, Sarny, Strachocinę i połowę Nadyb, Górki, Sczyrczkową.
W 1462 r. ożenił się Jan z Heleną z Żurawicy – córką Andrzeja z Żurawicy, który w sądzie w Przeworsku zobowiązał się 8 kwietnia 1462 r., wypłacić Janowi tytułem posagu 60 grzywien, ale wkrótce zmarł, a jego spadkobierca podczaszy halicki, Jakub z Zarzecza, nie dbał o wypełnienie zapisu ojca na rzecz Heleny. Wobec tego Jan Bobola wytoczył sprawę 1 września 1468 r. w Przeworsku, i przyznano mu słuszność oraz zobowiązano Jakuba do uiszczenia posagu.
Po śmierci żony Heleny, wstąpił Jan po raz drugi w związek małżeński;