Kobieta wraca do męża, całkowicie zniszczonego przez nałóg, a ich jedynym źródłem utrzymania staje się śpiew na ulicy.
Cechy utworu Gambara, podobnie jak Nieznane arcydzieło, Sarrasine i Massimilla Doni wpisuje się w uniwersalną refleksję Balzaka o sztuce jako o procesie bolesnym, długotrwałym, wywołującym ogromne cierpienie zarówno u samego artysty, jak i u związanych z nim osób, prowadzącym wręcz do szaleństwa. Powtarza się wręcz dokładnie (acz w innej dziedzinie sztuki)znany z Nieznanego arcydzieła motyw człowieka pracującego nad jednym tylko utworem, który staje się jego przekleństwem. Równocześnie, podobnie jak w pozostałych wymienionych utworach, Balzak nie dokonał oceny sensowności sztuki i poświęcania jej życia. Zamiast tego dokonuje w Gambarze analizy procesu powstawania utworów muzycznych i samej muzyki (jako zestawienia zasad naukowych i swobody artystycznej), która . Te pozytywne oceny opowiadania zostały jednak sformułowane już po śmierci powieściopisarza; za życia dzieło należało do mniej znanych i mniej rozumianych komponentów Komedii ludzkiej.