Dalsze zestawianie połączenia odbywało się za pomocą tonów wieloczęstotliwościowych (MF), w których każdej cyfrze odpowiada para częstotliwości.
Sygnały jednoczęstotliwościowe dało się przy odpowiedniej wprawie wygwizdać; do generowania tonów MF budowano natomiast urządzenia elektroniczne, z których najbardziej znane to blue box, naśladujący konsolę telefonistki. Powstały też odmiany o innych zastosowaniach, m.in. black box, pozwalający odbierać połączenia bez naliczania opłaty dzwoniącemu.
Historia Podatność sieci telefonicznej pozostawała przez lata znana w wąskim gronie osób eksperymentujących z systemem. Szerokiej publiczności ujawnił ją artykuł Secrets of the Little Blue Box autorstwa Rona Rosenbauma, opublikowany w październiku 1971 roku w magazynie Esquire. Rosenbaum opisał w nim działanie sieci, techniki phreakingu oraz istnienie nieformalnej społeczności wymieniającej się wiedzą, opierając tekst na rozmowach z kilkoma phreakerami – wśród nich z Johnem Draperem występującym pod pseudonimem Captain Crunch i z Joem Engressią.