Życiorys Młodość i czas II wojny światowej Urodził się w 1926 w Porzeczu (w dokumentach podane zostały Druskieniki), w ówczesnym województwie białostockim. Wychował się w Łodzi, gdzie poznali się jego rodzice: Eliasz (wywodzący się ze znanej rodziny rabinów z Klecka) i Rachela Turbowicz. Miał młodszego o sześć lat brata Wolfa. Po wybuchu II wojny światowej, w kwietniu 1940 rodzina Turbowiczów została przesiedlona przez Niemców do getta łódzkiego. W trakcie pobytu w łódzkim getcie, w grudniu 1942 wstąpił do konspiracyjnej antyfaszystowskiej organizacji „Lewa Związkowa”, kierowanej przez członków KPP. W 1943 był robotnikiem w wytwórni kiełbas, a następnie w przedsiębiorstwie budowlanym na Marysinie. W tym okresie zdał tzw. małą maturę na tajnych kompletach.

W 1944 rodzice i brat Mosze Turbowicza zostali wywiezieni do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Sam Turbowicz trafił do tego obozu dwa tygodnie później w jednym z ostatnich transportów, do którego zgłosił się dobrowolnie wraz z innymi członkami organizacji „Lewa Związkowa” na krótko przed likwidacją getta łódzkiego (kierownictwo organizacji uznało, że w obozie będą mieć większe szanse na przeżycie niż podczas likwidacji getta).