Jego zaprzysiężenie odbyło się 30 maja 1925 roku.
Jako szef rządu zachował większość gabinetu poprzednika. Wbrew oczekiwaniom niektórych wyborców, przyjął bardzo pragmatyczny program rządzenia, mniejszą wagę przykładając do realizacji ideologicznej linii swej partii. Partia pod jego wodzą zdołała zachować władzę w wyborach z 1925 roku, jednak kolejne lata przyniosły postępujące pogorszenie sytuacji gospodarczej, któremu gabinet Coatesa nie był w stanie zapobiec. W 1928 reformiści oraz powstała na gruzach stronnictwa liberałów Partia Zjednoczona uzyskali w wyborach tyle samo mandatów parlamentarnych. Decydujące okazało się zachowanie będącej trzecią siłą Partii Pracy. Jej przywódcy zdecydowali się na wsparcie Partii Zjednoczonej. W efekcie Coatesa na stanowisku premiera zastąpił Joseph Ward (później jego miejsce zajął George Forbes).
Labourzyści wycofali swoje poparcie dla gabinetu Forbesa na krótko przed wyborami w 1931 roku. W tej sytuacji Partia Zjednoczona zaprosiła reformistów do koalicji. Oba ugrupowania wspólnie zdołały wygrać wybory. W nowym rządzie Forbes pozostał premierem, a Coates objął tekę ministra finansów.