Jest to jedna z dwóch sekcji (obok Erythrosperma), która ma w Europie szeroko rozpowszechnionych przedstawicieli rozmnażających się zarówno seksualnie, jak i apomiktycznie.
Mikrogatunki apomiktyczne (agamiczne) wyróżniane w obrębie sekcji Taraxacum cechują się niewielkimi, ale bardzo stałymi różnicami. Ich rozróżnianie jest trudne, wymaga specjalistycznej wiedzy, doświadczenia oraz dostępu do egzemplarzy porównawczych. Rejestr tych gatunków prowadzony jest w bazie danych „Global Compositae Checklist”.
Ponieważ nazwa Taraxacum officinale jest wyjątkowo nieprecyzyjna i może oznaczać: gatunek zbiorowy, sekcję Taraxacum, drobny gatunek Taraxacum campylodes G.E.Haglund z sekcji Crocea o bardzo ograniczonym zasięgu w Skandynawii jakikolwiek gatunek należący do sekcji Taraxacum, jakiś bliżej niesprecyzowany gatunek rodzaju Taraxacum, taraksakolodzy zalecają niestosowanie tego terminu, a w razie problemów z oznaczeniem danego osobnika do mikrogatunku, posługiwanie się poprawnymi systematycznie nazwami sekcji, np. Taraxacum sect. Taraxacum.