Działalność koordynuje brytyjskie Biuro Oddziału.
Historia Początki W 1905 roku, przebywając w Baltistanie, Gustavssonowie – misjonarze Skandynawskiego Stowarzyszenia Misyjnego z Chicago, otrzymali od przyjaciela ze Stanów Zjednoczonych publikacje Towarzystwa Strażnica i wkrótce zaczęli dzielić się poznanymi wierzeniami z mieszkańcami tego regionu oraz Shigar. W 1908 roku powrócili oni do Szwecji.
W roku 1926 indyjskie Biuro Oddziału wysłało kilku głosicieli, do działalności kaznodziejskiej w Pendżabie, m.in. w Lahaur. Rozpowszechniano publikacje religijne i Biblię w językach: perskim, urdu i angielskim. W roku 1929 Claude S. Goodman i Ronald Tippin z Wielkiej Brytanii prowadzili działalność kaznodziejską m.in. w Karaczi, Hajdarabadzie, Murree oraz Lahaur. Część publikacji trafiła do północnej prowincji Pendżab i Lahore. Frank Barretta, telegrafista z indyjskiego departamentu telegrafów, który do śmierci prowadził działalność w dzisiejszym Zachodnim Pakistanie. Barrett miał w Lahore współpracownika, który okazywał duże zainteresowanie. W tym czasie odwiedził go F.E. Skinner z indyjskiego Biura Oddziału. W mieście Kweta skontaktował się z Walterem Hardingiem. strażnikiem kolejowym, który rozpowszechniał pasażerom publikacje biblijne. W latach 30.