Nazwę diamagnetyzm stworzył jednak i rozpowszechnił Michael Faraday w 1846 r.

Diamagnetyzm może być wykorzystany w praktycznej realizacji zjawiska lewitacji niewielkich przedmiotów.

Podatność magnetyczna niektórych materiałów Materiał Woda −8,8×10−6 Złoto −34×10−6 Bizmut −170×10−6 Grafit −160×10−6 Grafit krystaliczny prostopadle do płaszczyzny kryształów −450×10−6 Grafit krystaliczny równolegle do płaszczyzny kryształów −85×10−6

Nadprzewodniki można traktować jako doskonałe diamagnetyki ( = −1), ponieważ wypierają linie pola magnetycznego (efekt Meissnera).

Zobacz też antyferromagnetyzm ferromagnetyzm magnetyzm paramagnetyzm

Przypisy

Bibliografia Simon, M.D., Heflinger, L.O., Geim, A.K.: Diamagnetically stabilized magnet levitation, American Journal of Physics 69(6), s. 702–713. Ples, M.: Diamagnetyzm bizmutu, Młody Technik, 8(2014), Wydawnictwo AVT, s. 74–75.

Kategoria:Zjawiska magnetyczne