Modelem jej kochanka Klaudiusza Vignon uczynił pisarz Gustawa Planche'a. Touches znalazło się w pobliżu Guérande, gdzie umieścił pisarz stary ród Guénic. O ile pan rodu stanowi typ szlachcica bretońskiego, baronowa zawdzięcza wiele hrabinie Guidoboni-Visconti. Powieść została zredagowana w styczniu 1839 roku i ukazała się w odcinkach w Le Siècle pomiędzy 13 a 26 sierpnia tego roku pod tytułem Beatrix. Pod koniec 1839 roku powieść została wydana u Souveraina. W listopadzie 1842 roku ukazała się u Furne'a w trzecim tomie Komedii ludzkiej w Scenach z życia prywatnego.
Balzac nie był zadowolony z powieści. W 1844 roku dodał więc zakończenie z fałszywą Beatrycze, która leczy Kaliksta z iluzji.
Treść Akcja utworu rozgrywa się w miejscowości Guérande w Bretanii, gdzie w średniowiecznym zamku mieszka kobieta niezwykła – Felicyta des Touches, poetka i intelektualistka, publikująca pod męskim pseudonimem Kamil Maupin. Jej wycofanie się z wielkiego świata, do którego mogłaby przynależeć z racji urodzenia i majątku, było świadomą decyzją, związaną z niechęcią do tradycyjnej roli kobiety i jej postrzegania w wyższych sferach Paryża. Panną des Touches jest zafascynowany młody Kalikst du Guénic, którego pociąga jej nadzwyczajna osobowość.