Pisarka tak silnie czuła się związana z tymi miejscami, że pojawiają się one regularnie jako tło lub temat wielu jej utworów, wśród których szczególne miejsce zajmuje poświęcony Bollschweilowi Beschreibug eines Dorfes, eksperyment w zakresie techniki narracyjnej. Ton jej twórczości nadawała liryczna refleksja na ludzkim losem, także własnym – „rozprawa pomiędzy głębokim pragnieniem szczęścia a siłami rzeczywistości”. Jeszcze za życia określana mianem grande dame niemieckiej literatury, mimo że sama pisarka uważała je za nieadekwatne.
Życiorys Dzieciństwo Wywodziła się z alzackiej rodziny szlacheckiej. Córka generała majora Maxa von Holzing-Berstetta (1867-1936) i jego żony Elsy Wilhelminy (1875-1941), z domu baronówny von Seldeneck, była najmłodszą z trzech sióstr: Carola, zwana Mady, przyszła na świat w 1897, a Helene, zwana Lonja, w rok później. W 1904 urodził się upragniony przez rodziców syn Max Arthur, zwany Peter. Marie Luise była wychowywana w surowej prusko-protestanckiej atmosferze i, jak opisują to jej późniejsze pisma autobiograficzne, czuła się jako dziecko nieszczęśliwa.