Misja UNEF I została podzielona na cztery etapy: listopad – grudzień 1956 – nadzorowanie wycofania się wojsk brytyjskich i francuskich oraz zdyscyplinowane przekazanie Egiptowi strefy Kanału Sueskiego. grudzień 1956 – marzec 1957 – rozdzielenie wojsk izraelskich i egipskich na Półwyspie Synaj oraz nadzorowanie wycofania się sił izraelskich ze wszystkich obszarów zdobytych podczas wojny, poza Gazą i Szarm el-Szejk. marzec 1957 – nadzorowanie wycofania się wojsk izraelskich z Gazy i Szarm el-Szejk. rozmieszczenie międzynarodowych sił rozjemczych wzdłuż granicy izraelsko-egipskiej.
Swoich żołnierzy w ramach sił UNEF do Egiptu wysłały następujące państwa: Brazylia, Dania, Finlandia, Indie, Indonezja, Jugosławia, Kanada, Kolumbia, Norwegia i Szwecja. Wsparcie i pomoc udzieliły: Stany Zjednoczone, Włochy i Szwajcaria. Pierwsze oddziały UNEF zaczęły lądować w Kairze 15 listopada 1956 i do stycznia 1957 osiągnęły swoją pełną zdolność bojową (6000 ludzi). Siły UNEF zostały w pełni rozlokowane na Półwyspie Synaj do 8 marca 1957Norman G.