Niezależnie od dyskusji nad nowym projektem reformy monetarnej toczącej się na zjazdach stanów Prus Królewskich, nad tym zagadnieniem pracował sekretarz osobisty Zygmunta I – J.L.Decjusz. W 1526 Sejm piotrkowski uchwalił reformę monetarną opartą na postulatach Decjusza. Stany Pruskie bardzo krytycznie oceniły uchwałę Sejmu. Kopernik opracował wtedy kolejną, najbardziej dojrzałą wersję swojego traktatu, któremu nadal tytuł: Monetae cudendae ratio (Rozprawa o biciu monety). W traktacie tym pragnął przede wszystkim pokazać przyczynę obniżania jakości i siły nabywczej pieniądza. Ponadto Kopernik sformułował niezmiernie ważne prawo, zgodnie z którym pieniądz gorszy wypiera z obiegu lepszą monetę. Pierwszeństwo w sformułowaniu tego prawa niesłusznie później przypisywano Anglikowi T. Greshamowi.” Kopernik, astronomia, astronautyka. Przewodnik encyklopedyczny pod red. Włodzimierza Zonna, Warszawa, PWN, 1973, s. 190n. oraz Thomasowi GreshamowiSłownik pojęć numizmatycznych, Strona Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, [dostęp 2012-03-07]. i kilku innym ekonomistom. Już wcześniej prawidłowości te opisali grecki dramatopisarz z V wieku p.n.e. Arystofanes w komedii Żaby i XIV-wieczny filozof Mikołaj z Oresme w pracy De origine natura, iure et mutationibus monetae.