Historia W 1982 roku założyciel "Cichych Pracowników Krzyża" – ks. Luigi Novarese i współzałożycielka – Elwira Miriam Psorulla przybyli do Polski na zaproszenie abpa Kazimierza Majdańskiego. Wówczas w sercu ks. Luigi Novarese zrodziły się pierwsze plany zainicjowania wspólnoty w Polsce. Pragnieniem założyciela było powstanie domu w Częstochowie. Rok później, w 1986 roku odbyły się pierwsze rekolekcje dla chorych z Polski, które zorganizowano we włoskim domu stowarzyszenia – Domu "Niepokalanego Serca Maryi" w Re (Włochy). Chorzy obecni na tych rekolekcjach niejednokrotnie podkreślali potrzebę otwarcia takiego Domu w Polsce. 16 października 1986 miało miejsce pierwsze spotkanie przełożonych "Cichych Pracowników Krzyża" z biskupem pomocniczym diecezji zielonogórsko-gorzowskiej Pawłem Socha i proboszczem z Głogowa ks. Ryszardem Dobrołowiczem. Spotkanie odbyło się w Rzymie przy okazji konsekracji biskupa Józefa Michalika. Wtedy padła pierwsza propozycja, by stowarzyszenie podjęło działalność w Głogowie. W styczniu 1987 roku bp Józef Michalik przybył do Rzymu, gdzie potwierdził gotowość przyjęcia wspólnoty w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. W maju 1987 roku, podczas obchodów 40-lecia powstania "Centrum Ochotników Cierpienia" w Rzymie, chorzy z Polski (200 osób) wraz z ks. Ryszardem Dobrołowiczem i ks.