Rajtuzy codzienne szare do 1820 z lampasami czarnymi i wypustką czerwoną, potem z lampasami pąsowymi, a od 1826 tylko z wypustkami.
Płaszcze szare z kołnierzem czarnym, z pąsową wypustką i patką, naramienniki czarne z pąsową wypustką.
Kaszkiet z czerwonymi kordonami, od roku 1827 kordony kształtu huzarskiego; w 1824 nastąpiła zmiana pomponów podłużnych pąsowych na okrągłe. Łuszczki na podpinkach metalowe żółte, biały orzeł, pod nim dwie lufy armatnie mosiężne na krzyż ułożone.
Furażerka zielona z czarnym lampasem i trzema pąsowymi wypustkami. Ładownica z wyobrażeniem dwóch na krzyż ułożonych luf z metalu żółtego; lederwerki białe. Czaprak barankowy czarny z lampasem pąsowym.
Oficerowie
Wyłogi i lampasy z czarnego aksamitu. Surdut zielony z czarnym aksamitnym kołnierzem, z wypustką pąsową; takaż wypustka na rękawach; podszewka biała.
Pendent, taśma ładownicy i inne ozdoby - złote; z wyjątkiem pomponu i kordonów na kaszkiecie - srebrnych.
Zobacz też Jednostki artylerii Wojska Polskiego
Przypisy
Bibliografia
Marian Kukiel, Historia wojskowości w Polsce, Wyd. Orbis, Londyn 1949.
Kategoria:Artyleria konna Kategoria:Polskie brygady artylerii Kategoria:Artyleria Królestwa Kongresowego Kategoria:Wojsko Polskie w Siedlcach Kategoria:Wojsko w Łęczycy Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1815