Po rozbrojeniu Niemców 17 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został wyznaczony na zastępcę szefa Sekcji Żeglugi Napowietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. W grudniu objął dowództwo I Lotniczego batalionu uzupełnień. W kwietniu 1919 został oddelegowany do Poznania w celu sformowania oddziałów aeronautycznych (balonowych). W 1 maja 1919 z polecenia podpułkownika Aleksandra Wańkowicza przystąpił do organizowania Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej (inauguracja: 21 maja), a 11 czerwca został zatwierdzony na stanowisku komendanta szkoły. Na czele utworzonych przez siebie oddziałów balonowych wziął udział w wojnie z bolszewikami i został odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po zakończeniu działań wojennych powrócił do prowadzenia Szkoły Aeronautycznej w Poznaniu. W 1922 został awansowany na pułkownika. Z dniem 1 listopada 1923 został przydzielony do Departamentu IV Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko szefa Wydziału Balonowego. Na stanowisku tym pozostał do czasu przejścia w stan spoczynku. Zmarł 13 lipca 1929 w Warszawie.