W czasie brytyjskiej okupacji Kabulu Sale’owi towarzyszyła żona Florentia i córka. W październiku 1841 r. brygada Sale otrzymała rozkaz wymarszu do Peszawaru. Żona i córka Sale’a pozostały w Kabulu, w którym 2 listopada wybuchło antybrytyjskie powstanie. Obie kobiety dostały się do afgańskiej niewoli podczas odwrotu Armii Indusu z Kabulu. Oddział Sale’a był również atakowany przez Afgańczyków i Sale zatrzymał się w Dżalalabadzie. Tam 13 stycznia 1842 r. przybył dr William Brydon, który poinformował Sale’a o zagładzie Armii Indusu.
Wkrótce Dżalalabad został oblężony przez Afgańczyków. Na początku kwietnia rozeszły się pogłoski, że maszerująca na odsiecz „Armia Retrybucyjna” generała Pollocka zawróciła z drogi. Wówczas Sale wyprowadził swoich żołnierzy za mury twierdzy i uderzył na obóz afgański odnosząc zwycięstwo i zmuszając wroga do odwrotu do Kabulu. Kilka dni później nadeszła armia Pollocka. Za obronę Dżalalabadu Sale otrzymał Krzyż Wielki Orderu Łaźni i podziękowania od parlamentu.
Oddział Sale’a brał udział w dalszych walkach wojny. 15 września wkroczył do Kabulu. 17 września został wysłany razem z Richmondem Shakespeare’em w celu uwolnienia brytyjskich jeńców, którzy byli transportowani do Bamian. Wśród tych jeńców była żona i córka Sale’a. Wszyscy jeńcy zostali uwolnieni i doprowadzeni do Kabulu.