Lord Auckland zdecydował wówczas o wysłaniu wojsk do Afganistanu i osadzeniu na tamtejszym tronie probrytyjskiego władcy. Akurat w tym czasie w Indiach przebywał Szuja Szah, obalony wiele lat temu władca Afganistanu. On stał się brytyjskim kandydatem.
Brytyjska inwazja Inwazji na Afganistan miały dokonać siły Armii Bengalu. Gros jej wojsk, nazwany Armią Indusu, pod dowództwem sir Harry’ego Fane’a, został skoncentrowany na granicy Pendżabu i miał wkroczyć do Afganistanu drogą przez Peszawar i przełęcz Khyber. Drugi oddział brytyjski, składający się z jednej dywizji Armii Bombaju generała sir Johna Keane’a, miał wylądować u ujścia Indusu.
Kiedy Brytyjczycy przygotowywali się do interwencji nadeszły wieści, że wojska rosyjsko-perskie przerwały oblężenie Heratu. W opinii wielu oficerów brytyjska interwencja stała się bezprzedmiotowa. Lord Auckland nie porzucił jednak zamiaru osadzenia na tronie swojego kandydata i nakazał kontynuować przygotowania. W takiej sytuacji dalszego udziału w wyprawie odmówił jej głównodowodzący Harry Fane. Nowym wodzem naczelnym został John Keane.