W poł. sierpnia 1944 r. gen. J. Kurelis uznał polityczne zwierzchnictwo nowo utworzonej konspiracyjnej Łotewskiej Rady Centralnej (LCP), kierowanej przez działacza niepodległościowego Konstantīnsa Čakste. Wczesną jesienią 1944 r. oddziały gen. J. Kurelisa przeszły na obszar Kurlandii, działając na tyłach niemieckiej Grupy Armii "Kurlandia". Liczyły wówczas ok. 2-3 tys. ludzi, a w ich skład wchodzili też łotewscy Rosjanie i Polacy. Tam nawiązano kontakt z kierownictwem LCP przebywającym w Ventspils, a także za jego pośrednictwem radiową łączność z posłem łotewskim w Sztokholmie. Generał J. Kurelis próbował skontaktować się z Międzynarodowym Czerwonem Krzyżem w Szwecji w celu zdobycia medykamentów i żywności, ale władze szwedzkie odmówiły ostatecznie pomocy. Szwedzki wywiad uzyskał natomiast informacje o rozmieszczeniu wojsk niemieckich i sowieckich oraz sytuacji wewnętrznej na okupowanej Łotwie. Członkowie Grupy Kurelisa prowadzili też agitację niepodległościową wśród łotewskich żołnierzy Waffen-SS i innych formacji niemieckiej armii.