75.) posiadłości biskupstwa krakowskiego. Klucz sławkowski powstał prawdopodobnie przez wydzielenie z kasztelanii bytomskiej w XII wiekuSlavia occidentalis, Uniwersytet Poznański, Instytut Zachodnio-Słowiański, t. 6-7 z 1927, s. 36; J. Rejman: Pogranicze śląsko-małopolskie w średniowieczu, 2000, s. 67.. Był częścią włości biskupich ciągnących się wzdłuż granicy małopolsko-śląskiej od Lipowca do Koziegłów. Graniczył od południa z kluczem lipowieckim, a od zachodu ze starostwem będzińskim i księstwem siewierskim. Wbrew niektórym opiniomZ. Gloger: Geografia historyczna ziem dawnej Polski, Kraków 1903, reprint wydany przez Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”. Warszawa 1991, , s. 180 ; M. Baliński, T. Lipiński: Starożytna Polska pod względem historycznym, geograficznym i statystycznym, t. 2, wyd. 2, Warszawa 1885, s. 141. nie wchodził jednak nigdy w skład tego księstwa, znajdując się do końca epoki przedrozbiorowej w województwie krakowskimZ. Noga: W okresie nowożytnym, w: F. Kiryk (red.): Dzieje Sławkowa, Kraków 2001, s. 107. Patrz też: Mapa Księstwa Siewierskiego (w skali 1 : 225 000) opracowana i wydana przez Karola de Perthéesa, Paryż 1791 oraz „Mapa województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego 1788 – 1792” (w skali 1 : 200 000) opracowana przez Karola Buczka pod kierunkiem prof.