Odwrót 6 stycznia 1842 r. Armia Indusu rozpoczęła odwrót z Kabulu. Elphinstone miał do dyspozycji 4500 żołnierzy, z czego 690 Brytyjczyków, w większości z 44 pułku piechoty i Królewskiej Artylerii Konnej. Poza tym w armii Elphinstone’a znajdowali się sipajowie Kompanii Wschodnioindyjskiej oraz żołnierze Szui Szaha. Armii towarzyszyło ok. 12 000 osób cywilnych, głównie żon żołnierzy umieszczonych podczas odwrotu w straży przedniej. Armię czekała 130-kilometrowa droga przez górskiej przełęcze obsadzone przez nieprzyjazne Brytyjczykom plemiona.
Mimo obietnic Akbar Chan nie przysłał eskorty. Armia Indusu była więc od początku atakowana przez Afgańczyków. Afgańscy jeźdźcy uprowadzali zwierzęta i zabijali maruderów. Brytyjczycy pokonali tego dnia tylko 10 kilometrów. Po drodze porzucono większość bagaży. Lady Sale, żona jednego z oficerów, Roberta Sale'a, odesłanego z Kabulu pod koniec października zapisała: Nie ma namiotów, pozostały dwie lub trzy niewielkie płachty. Wszyscy starają się jak najdokładniej odgrzebać śnieg i zrobić miejsce, by się w nim położyć. Wieczór i noc były bardzo zimne. Nie ma jedzenia dla ludzi i zwierząt.