31 maja 1876 roku obronił pracę doktorską na temat związku ostrego zapalenia oskrzeli i ostrego nieżytowego zapalenia płuc. W 1877 roku został wykładowcą na wydziale położnictwa, ginekologii i chorób dzieci, gdzie wykładał pediatrię (która była wówczas kursem nieobowiązkowym). Duże zainteresowanie budziły jego publikacje, dotyczące ostrych dziecięcych chorób zakaźnych i żołądkowo-jelitowych (były tłumaczone na język niemiecki i polski). W wydanym w roku 1881 poradniku dla pediatrów Fiłatow zwracał uwagę na metody diagnostyki różnicowej i sposoby odżywiania (promował kobiece mleko jako środek na niestrawność u dzieci karmionych sztucznie). thumb|240px|Dziecko chore na ospę wietrzną Opublikował prace Лекции об острых инфекционных болезнях у детей (1885; „Wykłady o ostrych chorobach zakaźnych u dzieci”; istotny wkład w wiedzę o odrze, szkarlatynie i błonicy) i Семиотика и диагностика детских болезней с приложением терапевтического указателя („Semiotyka i rozpoznania chorób dziecięcych z indeksem terapeutycznym”; 1890;