Dzięki tym pracom przy brzegu wkrótce zaczęły cumować liczne barki i łodzie; statki pasażerskie i towarowe.
Około roku 1928 wzdłuż ulicy położono tory kolejowe biegnące od dworca Warszawa Gdańska do Elektrowni Warszawskiej.
W latach 1935–1939 z inicjatywy komisarycznego prezydenta Warszawy Stefana Starzyńskiego nad brzegiem Wisły wybudowano długi na 500 metrów bulwar, biegnący na północ od mostu Kierbedzia do mostu przy Cytadeli. Wraz z początkiem budowy bulwaru ulica Wybrzeże Gdańskie otrzymała asfaltową nawierzchnię, co uczyniło ją dogodną drogą dojazdową do nowej dzielnicy Żoliborz.
W okresie okupacji niemieckiej ulicy nadano niemiecką nazwę Gotenhafener Ufer.
W latach 1972–1975 ulica stała się częścią Wisłostrady.
Od 1985 roku do drugiej połowy lat 90. stanowiła fragment ówczesnej drogi krajowej nr 724, następnie drogi wojewódzkiej nr 724Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych i wojewódzkich ().