brygadę przerzucono na Donbas w celu wsparcia oddziałów II Korpusu Armijnego Armii Ochotniczej w końcowej fazie bitwy o kontrolę nad regionem zagłębia węglowego.
Rozkazem z 18 maja 1919 r. gen. A. I. Denikina Brygada została przeorganizowana w 7 Dywizję Piechoty. 13 czerwca na jej czele stanął gen. lejt. Nikołaj E. Bredow. Szefem sztabu został płk Gieorgij A. Ewert, a następnie gen. mjr Borys A. Sztejfon. Na czerwcu i na pocz. lipca dywizja uczestniczyła w ciężkich walkach o Carycyn, zaś – po zdobyciu miasta 4 lipca – przeszła do stanicy Łozowa. 8 lipca rozkazem gen. A. I. Denikina weszła w skład nowo sformowanego Oddziału Połtawskiego gen. lejt. Michaiła N. Kalnickiego, działającego wzdłuż linii kolejowej stanica Łozowa-Połtawa. W ciągu lipca – września 1919 r. wojska Oddziału Połtawskiego zajęły Konstantynograd, Połtawę, Myrhorod, Łubnie, Perejasław, Kijów, Kozielsk, Czernihów. W listopadzie 7 Dywizja Piechoty Oddziału Połtawskiego weszła w skład Kijowskiej Grupy Wojsk, oddzielonej od reszty oddziałów Armii Ochotniczej i zmuszonej do wycofania się w rejon Odessy.