Pracowała jako dyrektor programów naukowych i edukacyjnych centrum analitycznego „Strategia”. Posługuje się językiem niemieckim.
Początek działalności społeczno-politycznej Pod koniec lat 80. XX wieku stała się aktywna w życiu społeczno-politycznym. Sprzeciwiała się przejściu systemu oświaty na język białoruski, ostro występowała przeciwko prawu o językach, przyjętemu 26 stycznia 1990 roku na 14. sesji Rady Najwyższej, który przewidywał ustanowienie białoruskiego jedynym językiem państwowym. Opowiadała się za tym, by Białoruska SRR posiadała dwa języki państwowe: białoruski i rosyjski. W latach 1991–1994 była współprzewodniczącą Ruchu Demokratycznych Reform Białorusi. Pełniła także funkcję współprzewodniczącej międzynarodowego Ruchu Demokratycznych Reform.
Działalność w Radzie Najwyższej W drugiej turze uzupełniających wyborów parlamentarnych 10 grudnia 1995 roku została wybrana na deputowaną do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z Akademicznego Okręgu Wyborczego Nr 242 miasta Mińska. 19 grudnia 1995 roku została zarejestrowana przez centralną komisję wyborczą, a 9 stycznia 1996 roku zaprzysiężona na deputowaną. Od 23 stycznia pełniła w Radzie Najwyższej funkcję członkini, a potem sekretarza Stałej Komisji ds. Międzynarodowych. Była bezpartyjna;