W latach 1985–1990 pracował w strukturach Komunistycznej Partii Białorusi i samorządu. Stanął na czele oddziału partii w rejonie krasnopolskim obwodu mohylewskiego, jednym z najbardziej poszkodowanych w wyniku awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu. W latach 1990–1995 był deputowanym do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR/Rady Najwyższej Republiki Białorusi XII kadencji. Pełnił w niej funkcję sekretarza Komisji ds. Problemów Katastrofy w Czarnobylu. W latach 1992–1994 był pierwszym zastępcą dyrektora generalnego Międzynarodowej Fundacji „Dziedzictwo Czarnobyla”. W czasie kampanii wyborczej przed wyborami prezydenckimi w 1994 roku był jednym z aktywistów sztabu Alaksandra Łukaszenki. 4 sierpnia 1994 roku został mianowany na nowo utworzone stanowisko zarządzającego sprawami Prezydenta Republiki Białorusi. W maju 1995 roku, po referendum dotyczącym m.in. zmiany symboli państwowych, osobiście zniszczył biało-czerwono-białą flagę państwową Republiki Białorusi, zdjętą z dachu rezydencji prezydenta.
19–20 stycznia 1999 roku prezydent powierzył mu koordynację pracy na rzecz poprawy rozwoju społeczno-ekonomicznego obwodu brzeskiego i kontrolę nad realizacją decyzji prezydenta. 6 grudnia 1999 roku został zwolniony ze stanowiska zarządzającego sprawami prezydenta „za własną prośbę”.