Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1972: 311 ..
Sztuka może unaocznić winę bądź zło artysty, a on sam może zniszczyć życie, które przekształcił w sztukęMeyers, Jeffrey. Edgar Allan Poe: His Life and Legacy. New York: Cooper Square Press, 1992: 290. ..
Poe mógł być zainspirowany przy pisaniu noweli obrazem swojego przyjaciela Thomasa Sully, przedstawiającego kobietę trzymającą w ręce medalion zawieszony na wstążce wokół jej nagiej szyi, ale też możliwie przez Tintoretto (1518-1594), który namalował portret jego martwej córki. Inną inspiracją mogła być powieść Ann Radcliffe pt. The Mysteries of Udolpho, którą to Poe wspomina w otwarciu historii. Fabuła utworu Poe wykazuje pewne podobieństwa do jednego z wątków powieści Ann Radcliffe, choć jego wersja jest objętościowo znacznie mniejsza. Wzorem dla autora mogło być także opowiadanie E.T.A. Hoffmanna pt. Die Jesuiterkirche zu G., w której ten pisze, że artysta potrzebuje ideału i muzy, której jednak w żadnym wypadku nie powinien poślubiać, ponieważ czar którym ta promienieje z dystansu, może się zatracić w kontakcie. Podobne tematy zostały wykorzystane w Berenice i w utworze Człowiek tłumu. Wątek śmierci pięknej kobiety jest także w dziełach Ligeja i Morella.