Etat przewidywał utworzenie formacji wojskowej złożonej z trzech 3-batalionowych pułków piechoty, 4-szwadronowego pułku kawalerii, 3-bateryjnego dywizjonu artylerii, batalionu technicznego i służb w łącznej sile około 5 tysięcy ludzi.
Na czele formowanego związku operacyjnego miał stanąć generał lejtnant Jakow Józefowicz, zastępując dotychczasowego organizatora generała lejtnanta P. S. Marchowa. Jednakże nowym dowódcą został ostatecznie generał lejtnant Piotr Głazenap, służący wcześniej w Armii Północno-Zachodniej generała Nikołaja Judenicza. Zresztą większość kadry oficerskiej pochodziła z tej armii. Pod koniec sierpnia 1920 generał Głazenap został odwołany przez Sawinkowa z powodu odmowy skierowania swojej armii na front, motywowanej brakami w sprzęcie i trwającym jeszcze procesem organizacyjnym. Konflikt wynikał też z niewyjaśnionej sytuacji stosunku Sawinkowa do nowego głównodowodzącego wojsk białych generała Piotra Wrangla. Dopiero podporządkowanie się 21 września 1920 Sawinkowa generałowi Wranglowi pozwoliło zażegnać ten konflikt. Nowym dowódcą 28 sierpnia został mianowany generał Lew Boboszko, zaś 26 września generał major Boris Piermikin, nominowany już przez generała Wrangla.