W 1954 uczestniczył w II Zjeździe partii, był też delegatem na jej III i IV Zjazd w 1959 i 1964.
Od 1944 poseł kolejno do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji; w II, III i IV kadencji Sejmu pełnił funkcję marszałka seniora (1957, 1961, 1965).
W 1964 otrzymał nagrodę tygodnika „Polityka” w dziedzinie najnowszej historii Polski za książkę Bezustanna walka (1964)Nagrody „Polityki” 1964, „Polityka”, nr 20 (376), 16 maja 1964, s. 1..
Wspierał rozwój kulturalny Krakowa. Z jego inicjatywy powstał Społeczny Fundusz Ochrony Zabytków Krakowa i Krakowski Dom Kultury. Muzeum Etnograficzne otrzymało nową siedzibę, wzniesiono nowy pawilon wystawowy dla Biura Wystaw Artystycznych. Zaprzyjaźniony z Piwnicą pod Baranami, pomógł w jej otwarciu i pierwszych latach działania.
Z małżeństwa z Lubą z domu Hirszowicz (1884–1965) miał syna Mieczysława, profesora sztuk muzycznych.
Zmarł w Krakowie, spoczął obok żony w Alei Zasłużonych cmentarza Rakowickiego (kwatera LXVII-płd 2-1).
Publikacje Drogowskazy, Wrocław 1945. Bezustanna walka (1962–1967), Kraków 1967.
Ordery i odznaczenia