W latach 1945–1947 przebywał we Włoszech, w tym okresie zaprojektował Cmentarza Poległych Żołnierzy II Korpusu Wojska Polskiego w Bolonii (1946). Do kraju powrócił w czerwcu 1947, od września tego samego roku pracował jako starszy asystent, a następnie adiunkt w Katedrze Budownictwa Utylitarnego Politechniki Śląskiej. W tym czasie wraz z Julianem Duchowiczem brał udział w projektowaniu m.in. Pałacu Młodzieży w Katowicach (1949–1951) oraz Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu (1954–1959). Po likwidacji Oddziału Architektury w 1954 przeniósł się do Katedry Projektowania Budynków Mieszkalnych i Społecznych na Politechnice Wrocławskiej. W 1964 reaktywowano Oddział Architektury Politechniki Śląskiej w związku z tym powrócił do Gliwic. W tym okresie stworzył projekty budynku Teatru Dramatycznego w Opolu (1965)Encyklopedia Gazety Wyborczej. Tom 10. Agora SA, 2005Wielka Encyklopedia Powszechna PWN. Suplement. PWN, Warszawa 1970.
Był nauczycielem i wychowawcą wielu pokoleń architektów w Politechnice Lwowskiej, Wrocławskiej i Śląskiej. Był pierwszym dziekanem Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej oraz współtwórcą śląskiej szkoły architektury. Od 1935 był członkiem SARP, zasiadał w Komisji Urbanistyki i Architektury w katowickim oddziale Polskiej Akademii Nauk.