Zawiedziony oczekiwaniem na wsparcie istotnymi posiłkami Poliksenidas zdecydował o samodzielnym uderzeniu na połączone siły rzymsko-rodyjskich sprzymierzeńców. Starcie to sprowokował podejmując próbę ich zaskoczenia, jednakże jego wstępny zamiar oskrzydlenia udaremnił dowodzący rodyjską eskadrą Eudamos ze swymi lekkimi galerami. Stworzyło to możliwość uderzenia na centrum zgrupowania Poliksenidasa, dokonanego przez ciężkie galery Rzymian pod wodzą Lucjusza Emiliusza Regillusa i zakończonego rozbiciem Syryjczyków. Utracili oni 18 zatopionych jednostek, podczas gdy 29 galer zdobyli Rzymianie. Natomiast sprzymierzeni przeciw Antiochowi stracili jedynie 3 okręty (2 rzymskie i 1 rodyjski).
Wynik starcia zapewnił Rzymianom długotrwałą przewagę na Morzu Egejskim, torując zarazem drogę do opanowania dalszych części Azji Mniejszej podległej Seleucydom i zapowiadając upadek ich rozległego imperium.
Bibliografia Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Alma-Press, 2004, s. 303-304,
Kategoria:Bitwy wojny Rzymu z Seleukidami Kategoria:Bitwy morskie starożytnej Grecji Kategoria:Bitwy morskie w historii Rzymu Kategoria:Bitwy morskie Seleucydów Kategoria:Bitwy na Morzu Egejskim