Pozostałe dwie grańki opadają do Doliny Czarnego Potoku, są krótsze, a znajdujące się w nich wzniesienia nie zostały jeszcze nazwane.

Nazwa Zofia i Witold Henryk Paryscy w Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej odnotowują turnię pod nazwą Mała HawrańWitold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, . Według nich choć częstsza jest męska forma „ten Hawrań”, „na Hawraniu”, bardziej poprawna jest „ta Hawrań”, „na Hawrani”. Forma męska jest używana jednak konsekwentnie przez Władysława Cywińskiego, autora jedynych szczegółowych przewodników po Tatrach Bielskich. Pochodzenie nazwy całego masywu nie jest znane – słowacki rzeczownik havran oznacza zarówno „gawrona”, jak i „karego konia”, a w obu tych znaczeniach przyjmuje rodzaj męskiGrzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska, Bedeker tatrzański, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, . Stąd bardziej popularna jest odmiana „na Hawraniu”, a obiektywne stwierdzenie poprawności jednej z możliwości wydaje się bardzo trudne. mały|240px|lewo|Widok z Podspadów

Przypisy

Kategoria:Turnie i skały słowackich Tatr Kategoria:Turnie i skały Tatr Bielskich