Miał okazję współpracować z takimi osobistościami, jak Jan Matejko, Władysław Łuszczkiewicz, Walery Gadomski czy Juliusz Kossak; prezesem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w tym okresie był książę Marceli Czartoryski, wiceprezesem – Marceli Jawornicki.
W latach 1889–1900 Umiński był pierwszym prezesem Towarzystwa Numizmatyczno-Archeologicznego w Krakowie, do którego należeli m.in. Władysław Łuszczkiewicz, Emeryk Hutten-Czapski, Marian Sokołowski, Stanisław Krzyżanowski, Adam Chmiel, Leonard Lepszy. Prezes Umiński wchodził w skład kolegium redakcyjnego periodyku Towarzystwa – „Wiadomości Numizmatyczno-Archeologicznych”. Sam był również zapalonym kolekcjonerem, zgromadził cenny zbiór monet i medali polskich, po jego śmierci przekazany przez wdowę do Muzeum Narodowego w Krakowie.
W listopadzie 1896 znalazł się wśród postaci krakowskiego życia kulturalnego, które na spotkaniu w siedzibie archiwum miejskiego zainicjowały działalność Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.
Umiński działał także w instytucjach charytatywnych, był m.in. wizytatorem Banku Pobożnego oraz członkiem Arcybractwa Miłosierdzia. Żonaty był z Julią z Janowskich (1831–1907), szlachcianką herbu Strzemię, córką sędziego apelacyjnego z okolic Lublina;