Giertychowcy z kolei zarzucali bielecczykom zdradę przedwojennej idei narodowej.
Lata powojenne Po zakończeniu wojny w 1945 Stronnictwo Narodowe kontynuowało swoją działalność polityczną, posiadając struktury wśród wszystkich większych skupisk polskiej emigracji w Europie Zachodniej. Nie powiodła się próba ponownej rejestracji SN w Polsce Ludowej.
Od 1948 władzę w SN sprawowała mająca swoją siedzibę w Londynie Rada, której podlegała Rada Kontynentalna z siedzibą w Paryżu, zarządzająca strukturami SN w Niemczech Zachodnich, Austrii, Włoszech, Danii i Szwecji. Powstały także nowe struktury SN w Stanach Zjednoczonych.
Na początku lat 50. Stronnictwo Narodowe znalazło się w opozycji wobec prezydenta Augusta Zaleskiego i utworzyło wraz z PPS i częścią działaczy PSL Tymczasową Radę Jedności Narodowej.
Afera Bergu i usunięcie Giertycha
W 1952 kontrwywiad PRL ujawnił fakt współpracy niektórych działaczy SN z wywiadem brytyjskim i amerykańskim. Sprawa ta spowodowała odpływ działaczy i rozpad części struktur. W 1957 ze Stronnictwem Narodowym zerwał Stefan Łochtin.
W 1961 ze Stronnictwa Narodowego został usunięty Jędrzej Giertych, co spowodowało rozłam w jego szeregach. Rozłam przyczynił się do pogłębienia już istniejącego kryzysu organizacji.