Kardynałowie Kościół św. Apolinarego jest jednym z tytularnych kościołów kardynalskich. Po raz pierwszy stał się takim w latach 30. XII wieku za sprawą antypapieża Anakleta II, ale tylko na kilka lat. Następnie status ten przywrócił mu Leon X 6 lipca 1517 roku (Titulus Sancti Apollinaris), ale już 13 kwietnia 1587 roku Sykstus V ponownie go tego pozbawił (przenosząc tytuł do innego kościoła). Pius XI 26 maja 1929 roku po raz kolejny ustanowił go kościołem kardynalskim (ale z nieco zmienioną nazwą jako Titulus Sancti Apollinaris ad Thermas Neronianas-Alexandrinas). Za Anakleta II oraz w XVI wieku był to tytuł prezbiterialny, natomiast obecnie (podobnie jak po 1139) jest diakonią.
Crescenzio (prezbiter 1130–1137) Guido de Castro Ficeclo (diakon 1139–1147?)
Kardynałowie-prezbiterzy:
Kardynałowie-diakoni: vacat (1929–1935) Domenico Jorio (1935–1954, od 1946 jako tytuł prezbiterialny pro illa vice) Domenico Tardini (1958–1961) Joaquín Anselmo María Albareda OSB (1962–1966) Pericle Felici (1967–1982, od 1979 jako tytuł prezbiterialny pro illa vice) Aurelio Sabattani (1983–2003, od 1993 jako tytuł prezbiterialny pro illa vice) Jean-Louis Tauran (2003–2018, od 2014 jako tytuł prezbiterialny pro illa vice) Raniero Cantalamessa OFM Cap (2020–)
Zobacz też tytularne kościoły kardynalskie
Przypisy