wykładał historię teatru, tańca i sztuki w krakowskiej Szkole Dramatycznej, a także uczył tam języków obcych oraz był reżyserem szeregu baletów.
1 czerwca 1947 objął posadę dyrektora wrocławskiego zoo, które uległo prawie całkowitemu zniszczeniu w czasie wojny. Od podstaw odtworzył kolekcję zwierząt, przeprowadził remont zniszczonych budynków i doprowadził do otwarcia ogrodu 18 lipca 1948. W 1957 dzięki jego staraniom zoo otrzymało wielki obszar przylegający od wschodu do dotychczasowego terenu ogrodu, podwajając powierzchnięSolski, 2008. Z inicjatywy Łukaszewicza powstał około 1955 r. budynek akwarium (wykorzystano na to przebudowane poniemieckie obiekty gospodarcze). W 1966 r. utracił stanowisko dyrektora, lecz pracował jeszcze w Zoo wrocławskim do emerytury w 1969Solski, Strehlow 2015, s. 138.
W 1968 doktoryzował się na Uniwersytecie Wrocławskim pracą poświęconą turowi. Był autorem około 100 prac naukowych i popularnonaukowych, wykonywał też ilustracje zwierząt do wydawnictw i na wystawynp. w książkach: Marchlewskiego "Album krajowych zwierząt chronionych" i "Powstanie odmian ludzkich" Stęślickiej-Młynarskiej (wg Katalog Bibl. Narodowej).
Pochowany na krakowskim cmentarzu Rakowickim.
thumb|Grób Karola Łukaszewicza na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie