Bitwa rozpoczęła się 15 sierpnia 636 roku, ale dopiero 20 sierpnia doszło do decydującego starcia. Tego dnia rozpętała się burza piaskowa. Chalid zdecydował się skierować zmasowany atak kawalerii przeciwko jeździe bizantyjskiej, by po wyeliminowaniu jej z pola bitwy móc oflankować piechotę, stanowiącą trzon wrogiej armii. Atak Arabów zakończył się pogromem sił bizantyjskich oraz wspierających ich Ormian. W trakcie bitwy korpus arabski przeszedł na stronę wroga. Bizantyjczycy rzucili się do ucieczki, tracąc podczas odwrotu wielu ludzi, ponieważ Chalid wysłał część swojej armii, by zajęła most na Wadi al-Ruqqad, jedyną drogę ucieczki dla żołnierzy Herakliusza. John Bagot Glubb pisze:
Inne źródła wskazują jednak, że wielu żołnierzom udało się ujść z masakry. Wśród nich wymieniani są dowódcy armii bizantyjskiej – Niketas, syn generała Szarbaraza oraz Jabalah ibn al-Aiham, dowódca chrześcijańskich Arabów w bitwie. Śmierć poniósł natomiast książę Teodor Trityrios i książę Wahan.
Przypisy
Bibliografia Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, wyd. Alma-Press, Warszawa 2004
Kategoria:Bitwy Bizancjum Kategoria:Bitwy Kalifów Prawowiernych Kategoria:Bitwy w VII wieku Bitwa nad rzeką Jarmuk Bitwa nad rzeką Jarmuk