Syndrom Cardillaca Artysta, aby mógł się utrzymać ze swoich dzieł, musi być zdolny rozstać się z nimi, co często przychodzi mu z trudem, gdyż stanowią one część jego tożsamości. Tak właśnie Cardillac nie potrafił zaakceptować faktu, że ktoś pokazywał się z jego dziełem i z tego powodu mordował kupców, aby odebrać swoje klejnoty. Niektórzy artyści prowadzili starannie listy nabywców, okazjonalnie także zawierając umowy z prawami do odkupienia dzieła.

Arnulf Rainer na przykład zachowywał sobie prawo do odszukania i modyfikacji sprzedanych już eksponatów. W tym kontekście i w powiązaniu z książką Hoffmanna mówi się o syndromie Cardillaca.

Ekranizacje 1950 – Die tödlichen Träume - reż. Paul Martin 1955 – Panna de Scudery (Das Fräulein von Scuderi, reż. Eugen York) 1968 – Cardillac – reż. Edgar Reitz 1976 – Das Fräulein von Scuderi – reż. Lutz Büscher

Muzyka 1926 – Cardillac, Opera Paula Hindemitha