Roman Prawdzic-Włodek (ur. 11 lutego 1873, zm. 13 czerwca 1915 pod Rokitną) – podporucznik kawalerii Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 11 lutego 1873 w PoznaniuMarek Gałęzowski, Włodek Roman [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 270.. Ostatni potomek starodawnej polskiej rodziny herbu Prawdzic, wychowany w Warszawie, zamieszkał w Galicji. Po ukończeniu studiów prawniczych pracował jako sędzia we Lwowie. Na kilka lat przed wojną nabył razem z przyjacielem z dzieciństwa Stanisławem Sokołowskim majątek w Jeklowcach na Węgrzech.
Był oficerem C. K. Armii awansując na porucznika kawalerii w rezerwie z dniem 1 stycznia 1909. Był przydzielony do 1 pułku ułanów. Po wybuchu I wojny światowej udał się niezwłocznie do Krakowa, do formujących się Legionów. Tutaj zaciągnął się do kawalerii. Przydzielony został do 2 szwadronu Zbigniewa Dunin-Wąsowicza, który później rozwinął się w 2 pułk Ułanów Legionowych. Brał udział w walkach w Karpatach. Dowodził IV plutonem szwadronu. Odznaczył się w walkach pod Cucyłowem i Kirlibabą gdzie uległ ciężkiemu przeziębieniu i został skierowany do szpitala do Wiednia.