Motywy Najbardziej rzucającym w oczy jest kontrast między dniem a nocą, który znajduje swoje odzwierciedlenie w motywach morza i kopalni. Elis zamienia swoje życie w blasku słońca, na życie górnika, który pracuje w ciemności. Praca ta nie musi być rozumiana dosłownie, gdyż romantycy pojmowali pracę górniczą jako próbę zbadania duszy w naturze. Kolejnym elementem jest stan psychiczny protagonisty, co łączy się z pytaniem, dlaczego zawsze kiedy Elis traci pewność, zjawia się starzec? Owa gra jest dla Hoffmanna bardzo charakterystyczna (patrz. Piaskun), czytelnik nie może do końca być pewny, co jest realne. W romantyzmie szaleństwo nie oznaczało tylko fazy zaburzeń umysłowo–duchowych czy oznaki rozpadu osobowości, ale stan, w którym są uwalniane nadprzyrodzone siły, wytwarzane są połączenia do innych światów i rozwijane są zdolności prorocze. W opowiadaniu podjęty jest też jeden z najbardziej charakterystycznych symboli romantyzmu, a mianowicie „niebieski kwiat” ().
Inne literackie opracowania Johann Peter Hebel, Unverhofftes Wiedersehen Friedrich Hebbel, Treue Liebe Richard Wagner, Libretto zu Die Bergwerke zu Falun Hugo von Hofmannsthal, Das Bergwerk zu Falun Georg Trakl, Ellis-Gedichte Franz Fühmann: Die Glöckchen
Kategoria:Niemieckie opowiadania Kategoria:Utwory literackie z 1819 Kategoria:Twórczość E.T.A. Hoffmanna Kategoria:Falun