Pracował też w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (1951–1962), gdzie kierował Katedrą Budżetu Państwa. Wykładał również na Akademii Nauk Politycznych i w Instytucie Finansowym.
Poza pracą naukową profesor pełnił również szereg funkcji jako ekspert w sprawach gospodarczych w kraju i zagranicą. W latach 1959–1965 był ekspertem ONZ przy modernizacji gospodarek: Indonezji, Mali i Republiki Nigru.
Działał w stowarzyszeniach społecznych i naukowych. Był założycielem i prezesem Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej, członkiem, a następnie wiceprezesem (1970–1980) Polskiego Komitetu Współpracy z Alliance française. Był również członkiem towarzystw zagranicznych, m.in. Centro Internazionale di Ricerche e Studi Assicurativi (Rzym), Société de Législation Comparée, Institut International de Finances Publiques (Paryż), Association Internationale du Droit des Assurances, Société Française de Droit Fiscal (Tuluza).
Był mężem Anny z Białobrzeskich (1923–2016).
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym (kwatera E-IV-7-5-8).