Soczewka magnetyczna – pole magnetyczne o symetrii osiowej zdolne do skupiania wiązek naładowanych cząstek o jednakowej prędkości i do wytwarzania obrazów przedmiotów umieszczonych na drodze takich wiązek. Jest rodzajem soczewki elektronowej.
Ogólne informacje Soczewki magnetyczne znajdują zastosowanie jako kondensatory, obiektywy i soczewki projekcyjne w magnetycznych mikroskopach elektronowych, jako końcowe soczewki ogniskujące w działach elektronowych lamp oscyloskopowych oraz do selekcji naładowanych grup cząstek o określonej prędkości w spektografach prędkości. Soczewka magnetyczna bierze swój początek z doświadczenia Hansa Buscha z 1926 roku, który pokazał, że pole magnetyczne cewki powoduje ogniskowanie elektronów, które poruszają się symetrycznie do osi cewki. Wychodząc z jednego punktu elektrony poruszają się w jednorodnym polu magnetycznym po liniach śrubowych. Jeśli elektrony mają jednakowe prędkości, to skupiają się znowu w jednym punkcie. Pole magnetyczne powoduje odchylenie trajektorii elektronu lecącego poza jej osią optyczną. Kąt odchylenia toru elektronu jest tym większym, im jest większa odległość od osi optycznej.