Zabudowa Już w początkowym okresie istnienia w szybkim tempie została zwarcie zabudowana 3-4 piętrowymi domami czynszowymi. Wyróżniają się budynki nr 16 z 1902 r. ze sgraffitową dekoracją elewacji (proj. pracowni Oskara Hoffmanna) i nr 27, na rogu ul. Strusia, z ceramiczną dekoracja secesyjną, zbudowany dla kupca Oskara Stillera (zapewne proj. pracowni Oskara Hoffmanna), a także nr 22 z secesyjnym wystrojem elewacji, czy sztukaterie portalu w domu nr 24. Domy nr 35 i 37 projektował Emil Asmus w latach około 1900-1905.
W okresie międzywojennym mieszkało tu kilku artystów malarzy, m.in. pod nr 10 Zdzisław Eichler, pod nr 26 Eugeniusz Dąbrowa (Dąbrowski) i pod nr 27 Damazy Kotowski.
Do lat 80. w budynku pod numerem 12a funkcjonowało studio poznańskiego oddziału Telewizji Polskiej.
Przypisy
Bibliografia
Marcin Libicki, Poznań. Przewodnik, fot. Piotr Libicki, Poznań, Gazeta Handlowa, 1997, Jarosław Mulczyński, Poznańscy artyści na Łazarzu do roku 1939, "Kronika Miasta Poznania", ISSN 0137-3552, 998, z. 3 (Święty Łazarz) Magdalena Warkoczewska, Św. Łazarz. Wystawa w Muzeum Historii Miasta Poznania w Ratuszu, październik – grudzień 1998, Poznań, Muzeum Narodowe, 1998, ("Ulice i zaułki dawnego Poznania") Jakub Skutecki, Poznań na widokówkach z lat 1893-1918.