Pierwszy numer „Klëki” wyszedł z datą 8 grudnia 1937 r. Pismo ukazywało się zasadniczo dwa razy w miesiącu, kosztowało 20 gr i na początku liczyło 4 strony. Jego redakcja mieściła się na ul. św. Jacka 17 w Wejherowie. W 1938 r. redakcja przeniosła się na Wałową 26, a pismo zwiększyło format i zmieniło wygląd zewnętrzny oraz nazwę na „Kleka”. Stopniowo osiągnęło objętość 12 stron, pojawiły się w nim kolorowe okładki. Pod koniec 1938 r. przeprowadzono się na ul. Sobieskiego 65. W styczniu 1939 r. dwutygodnik stał się tygodnikiem i przez 3 miesiące ukazywał się jako „Kleka. Tygodnik Wielkiego Pomorza”. Wydano najpierw 4 numery, a po dłuższej przerwie, z datą 26 marca 1939 r. – ostatni, łączony numer 5–13, w zwykłej objętości i w cenie 30 gr. Zapowiadano w nim kontynuację inicjatywy, która jednak nie nastąpiła. Łącznie wydano 38 numerów w nakładzie po 1000 egzemplarzy. Drukowano je w Wejherowie, głównie w drukarni Alfonsa Patera. Upadek pisma miał przyczyny ekonomiczne. Zaważył też na nim brak doświadczenia redaktorów i trudności organizacyjne.